Waar is de zon?! Ahh, nee, he… Het gaat me niet gebeuren, please, please, please, no, no, no… niet bij Christa en Koos. Het moet en zou zonnig zijn op de bruiloft van Christa. En het grappigste is, het moest niet van Christa maar van mij. I was wrong… totally wrong. Het regende de hele dag, maar het gekste is… ik heb daar niets van gemerkt, omdat Christa zelf het zonnetje was, het zonnetje is eigenlijk. Ah, ja, wat maakt het uit, zei ze heel vrolijk, tuurlijk had ik een zonnige dag gewild, maar ik ben nu al zo gelukkig, dus het maakt mij niets uit. Wat was het ontroerend en romantisch om te zien toen het zonnetje ging schijnen op het moment dat Christa haar trouwjurk ging aantrekken. Weer of geen weer, niets kon de romantiek van de trouwdag van Christa en Koos in de weg staan.
